على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3792

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ اى انهار . و نهر السلام : دجلهء بغداد . نهر ( nahr ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جوى خواه در وى آب روان باشد و يا نباشد . نهر ( nahar ) ا . ع . فراخى و گشادگى و وسعت و الفعل من سمع . نهر ( naher ) ا . ع . انگور سپيد . نهر ( naher ) ص . ع . رجل نهر : مردى كه در روز غارت مىكند . و نهار نهر : روز نيك روشن . و نهر نهر : جوى فراخ و گشاده . نهر ( nohor ) ع . ج . نهر ( nahr ) و ( nahar ) . و ج . نهار . نهرة ( nahrat ) ا . ع . دعوت و خواندگى . و اختلاس و ربودگى . نهرج ( nahraj ) ا . ع . راه گشاد و فراخ . نهرجة ( nahrajat ) م . ع . نهرج المراة نهرجة : مجامعت كرد با آن زن . نهرزام ( nahrz m ) ا . پ . نام فرشته‌اى كه رب النوع ياقوت است . نهرواله ( nahrv le ) ا . پ . مملكت گجرات . نهروان ( nahrav n ) ا . پ . نام شهرى در موز و پوتامى . نهره ( nahre ) ا . پ . ابزارى كه بدان مسكه را از دوغ جدا مىكنند . و شير زنه خواه از چوب باشد و يا از پوست . نهره‌كوس ( nahre - kus ) ا . پ . واو مجهول - چوب شيرزنه . نهرى ( nahri ) ص . پ . منسوب بنهر و جوى . نهز ( nahz ) ا . ع . قدر و اندازه . يق : هذا نهز كذا اى قدره . نهز ( nahz ) م . ع . نهزه نهزا ( از باب فتح ) : زد آن را و راند و دور كرد و سپوخت . و نهز رأسه : جنبانيد سر خود را . و نهزت الدابة : بر سينه برخاست آن ستور براى رفتن . و نهز الفصيل ضرع امه : سر زد آن شتر بچه بر پستان مادر خود . و نهز الشئ : نزديك گرديد آن چيز . و نهز الدلو فى البئر : زد آن دول را در آب چاه تا پر گردد . نهز ( nahez ) ا . ع . شير بيشه . نهز ( nohaz ) ع . ج . نهزة . نهزة ( nohzat ) ا . ع . فرصت و پرواى كار و غنيمت و غارت . ج : نهز . نهس ( nahs ) م . ع . نهسه الكلب و كل ذى ناب نهسا ( از باب فتح و سمع و ضرب ) : گزيد آن را آن سك و هر صاحب نيشى و يا گرفت آن را و بركند . و نهس اللحم : گرفت آن گوشت را بدندان پيشين براى خوردن و بركند آن را . و نهست الحية فلانا : گزيد آن مار فلان را . نهس ( nohas ) ا . ع . مرغى كه صيد مىكند گنجشك را . ج : نهسان . نهسان ( nehs n ) ع . ج . نهس . نهستن ( nehestan ) ف م . پ . نهادن و نشاندن و گذاشتن و نصب كردن و نهشتن . نهسر ( nahsar ) ا . ع . گرك و و يا بچهء گرك از كفتار . و مرد سبك تيزرو . و آزمند گوشت . و پرخورنده . نهسرة ( nahsarat ) م . ع . نهسر اللحم نهسرة : بريد گوشت را . و نهسر الطعام : خورد طعام را . نهسك ( nahsak ) ا . ع . گزر دشتى . نهش ( nahc ) م . ع . نهشته الحية نهشا ( از باب فتح ) گزيد آن را مار . و نهش فلانا الدهر : در مشقت و سختى انداخت فلان را روزگار و محتاج كرد او را . و نهش الشئ : بدندان گرفت آن چيز را . و نهشت عضداه ( مجهولا ) : باريك شدند بازوهاى آن . نهش ( nahec ) و ( nahc ) ص . ع . نهش اليدين : ستور سبك دست . و كذا : نهش القوائم . و كذلك : نهش اليدين و القوائم . نهش ( nahec ) ص . ع . بعير نهش : شترى كه در باطن سپل آن نشانى باشد سواى اثرى كه بر زمين آشكار مىگردد . نهشة ( nahcat ) ا . ع . يك مرتبه گزيدن . نهشة ( nehcat ) ا . ع . نوع گزيدن و هيئت گزيدن . نهشتن ( nehactan ) ف م . پ . نهادن و گذاشتن و نشاندن و نصب كردن و نهستن . نهشل ( nahcal ) ا . پ . گزر دشتى . و شقاقل . نهشل ( nahcal ) ا . ع . گرك . و چرغ . و پيرمرد كلانسال لرزندهء داراى رعشه با اندكى قوت و توانايى . و نام قبيله‌اى از تازيان . نهشلة ( nahcalat ) ا . ع . زن كلانسال لرزندهء رعشه رسيده كه در وى اندكى قوت و توانايى باقى باشد . نهشلة ( nahcalat ) م . ع . نهشل الرجل نهشلة : كلانسال گرديد آن مرد . و نهشل فلان : بدندان گزيد فلان از روى لهو و بازى . و نهشل زيد : مانند كسى كه سخت گرسنه باشد خورد زيد . و نهشل